Archive for the Bíómyndir Category

Ég góndi á myndina Hitch nú síðasta sunnudag á forsýningu hjá Smárabíó. Myndin var svona hálf slöpp að mestu leyti þar sem hún var voðalega lítið annað en löng útgáfa af trailernum. Kevin James sýnir þó snilldartilþrif eins og venjulega og sum atriði (flest sem eru í trailernum) eru alveg nógu fyndin til þess að maður geti horft á þau aftur.

Myndin fjallar um stefnumótalækninn Hitch (Will Smith) sem hjálpar karlmönnum að ná í draumastúlkuna, hann s.s. býr til aðstæður þeim í hag svo lúserar geti náð í megabeiburnar eða álíka. Aðal kúnninn hans í þessari mynd er misheppnaði endurskoðandinn Albert (Kevin James) sem ræðst ekki á garðinn þar sem hann er lægstur heldur biður um hjálp við að næla í ást lífs síns, hana Alegru Cole (Amber Valletta). Albert er auðvitað klaufskur, þybbinn og sérstaklega óheppinn í flestu sem hann gerir, en Hitch kemur honum á koppinn þar til hann verður hrifinn af stúlku sjálfur, þá dömu leikur Eva Mendes og verð ég að segja að hún er eiginlega alveg ágæt í þessari mynd (allavega miðað við fyrri myndir sínar Stuck on you, out of time, 2 fast 2 furious etc.)

Hitch er ágætis vídjómynd en ekki kannski alveg svona mynd sem maður fer að sjá í bíó. Á skalanum F1 upp í F12 gef ég Hitch F5 í einkunn.

Ég góndi á myndina Sideways núna um daginn og hafði bara nokkuð gaman af. Margir sem ég talaði við voru búnir að tala um hvað hún væri rosalega fyndin og skemmtileg, mér fannst hún hinsvegar eiginlega bara skemmtileg, ekki svo fyndin.

Þessi mynd er allt öðruvísi en flestar aðrar gamanmyndir sem eru á markaðinum í dag, rosalega venjulegt allt saman, það þekkja allir þessar týpur sem eru í myndinni. Ég hugsa samt að það séu ekki allir sammála að þessi mynd sé nokkuð góð, það vantar nefnilega alla aulabrandaranna og fyrirsjáanlega hollywood húmorinn sem allir geta haft gaman af.

Alexander Payne á áður myndina About Schmidt sem mér fannst ekki jafn góð eiginlega, það var eiginlega bara Jack Nicholson að þakka að hún fengi ágæta einkunn. Það er því dáldið skrýtið að gefa þessari mynd einkunnina F7 á skalanum F1 upp í F12. En það er þó samt einkunnin sem hún fær :)

Ég glápti á myndina The Aviator í tveimur hlutum núna um daginn og hafði eiginlega ekki nógu gaman af framan af. Myndin fer ekki nógu skemmtilega af stað fyrir minn smekk en kemur mjög sterk inn í seinni helmingnum. The Aviator er tilnefnd til 11 óskarsverðlauna og á eflaust mörg þeirra skilin, en mér fannst hún ekki alveg jafn stórkostlega mikið meistaraverk eins og fólk vill meina að hún sé.

Hún fjallar sumsé um líf og ævistörf Howard Hughes sem var ansi stórbrotin manneskja og snargeðveikur auðvitað líka. Leonardo DiCaprio fer með hlutverk sjúklingsins og smellpassar hann inní hlutverkið. Huges er kvennabósi og hefur rosalega stórar hugmyndir um flugheiminn (og allt annað) og gaman er að sjá drauminn um Herkúles flugvélina verða að veruleika svo og allar hinar vélarnar. Mest gaman fannst mér þó að sjá flugslysið sem gerði hann að aumingja í einhvern tíma, það var svo rosalega vel gert að það var magnað!

Það helsta sem ég hef útá þessa mynd að setja er lengdin… hún er einfaldlega of löng fyrir áhorf í einni senu. Þó ætla ég að gefa henni F8 á skalanum F1 upp í F12.

Ég góndi á myndina Meet The Fockers núna um helgina og hafði bara þokkalega gaman af. Þetta er mynd númer 2 þar sem fyrri myndin “Meet The Parents” var ansi góð.

Myndin skartar sömu aðal leikurum og fyrri myndin, þ.e. Ben Stiller, Teri Polo og Robert DeNiro en í þessari mynd slást Dustin Hoffman og Barbara Streisand í hópinn og standa þau sig bara ansi vel.

Brandararnir eru svipaðir og í fyrri myndinni og koma bara alveg ágætlega út, sami húmorinn í kringum DeNiro og Stiller en í þessari mynd eru Pam og Greg að fara að gifta sig og fjallar myndin um aðdraganda brúðkaupsins þar sem foreldrar þeirra hittast í fyrsta skiptið. Foreldrar Greg eru ástríkir og svoldið svona hippy foreldrar á meðan foreldrar Pam eru strangir og reglusamir, og dáldið stuck-up. Skemmtilegar aðstæður og ágætis skemmtun svona í heildina.

Ég held ég verði að gefa myndinni Meet The Fockers einkunnina F7 á skalanum F1 upp í F12 og þá helst fyrir gott skemmtanagildi :)

Ég góndi á myndina National Treasure fyrir nokkru síðan og get ég ekki annað sagt en að ég hafi fengið það sem ég bjóst við. Eiginlega alveg ekta Jerry Bruckheimer mynd (þó leikstjórinn heiti Jon Turteltaub). Söguþráðurinn og efni myndarinnar er alveg þokkalega áhugavert og Nicholas Cage sendur sig ágætlega sem hetjan svo ég tali nú ekki um Harvey Keitel í hlutverki löggunar :D .

Myndinni má best lýsa sem nútímalegri útgáfu af Indiana Jones, þ.e. við erum með hetjuna, klaufann/aðstoðarmanninn, fallegu forboðnu stúlkuna, gamla prófessorinn og nokkra vonda kalla sem gefa skít í heiminn.

Cage leikur “fornleifafræðinginn” Ben Gates sem, líkt og faðir hans og afi, leitar að risa fjársjóði sem á að vera falinn einhversstaðar í Bandaríkjunum. Fólk telur þá vera brjálæðinga og vitleysinga en þeir standa fastir á því að þeir séu með vísbendingar um þennan fjársjóð. Það rofar svo til þegar Cage finnur gamalt skip sem vitnað var í í einni vísbendingunni… framhaldið ætti svo að vera nokkuð ljóst… fleiri vísbendingar og vondir kallar á hælunum.

Ég var nokkuð sáttur við skemmtunina af myndinni svo ég ætla að gefa henni F7 á skalanum F1 upp í F12 (þó hér sé samt ekkert meistaraverk á ferðinni.

Ég horfði í gær á myndina Bridget Jones, the edge of reason og guð minn almáttugur hvað þessi mynd er slök. Fyrri myndin var nokkuð original og hægt að hlæja að nokkrum atriðum. Þessi mynd notar nokkra brandara úr fyrri myndinni en bætir engu við.

Bríet (Renée Zellweger) er þegar fyrst er komið við sögu í myndinni ástfangin af Mark Darcy (Colin Firth) og þróast sambandið aðeins áfram þangað til hún er orðin skeptísk um að hann elski sig. Sambandið fer svo í mola og Bríet gengur til liðs við sjónvarpsþátt sem Daniel Cleaver (Hugh Grant) stjórnar. Nokkur ha-ha atriði og svo atriðið sem maður sér í trailernum og þá er hún aftur orðin ástfangin af Mark Darcy, það lyftist ekki brúnin á mér einu sinni yfir myndinni. Þetta er svona ein af þessum myndum sem maður bíður eftir að klárist, en vill samt eiginlega ekki hætta að horfa því það hafa e-r sagt manni að hún væri alveg ágæt (mest kvk sem finnst hún þokkaleg býst ég við). Hrikaleg mynd, nema kannski fyrir þá sem fannst fyrri myndin alveg dásamlega stórkostleg.

Bridget Jones fær einkunnina F1 á skalanum F1 upp í F12.

Ég glápti á gamanmyndina The Incredibles núna um daginn og hafði nokkuð gaman af. Myndin fjallar um ofurhetjufjölskylduna Bob & Helen Parr (einnig þekkt sem Mr. Incredible og Elastigirl) eiga þau soninn Dashiell og dótturina Violet auk ungabarns.

Myndin hefst þar sem ofurhetjur í bandaríkjunum eru á blómaskeiði sínu, eru að bjarga fólki og allir dá þær og dýrka. Svo fer fólk að kenna ofurhetjunum um allt sem illa fer og kæra þær fyrir líkamsmeiðingar og að bjarga sér þegar það vildi ekki láta bjarga sér o.s.frv. Þá ákveða þær að leggjast í dvala og hætta að bjarga fólki í einhvern tíma.

Ein ill ofurhetja er þó eftir og markmiðið hjá þeirri hetju er að útrýma þeim ofurhetjum sem eftir eru, og svo heiminum og öllu í honum.

Myndin var nokkuð góð fyrir teiknimynd og hafði ég þokkalega gaman af henni. Ég ætla því að gefa myndinni The Incredibles einkunnina F7 á skalanum F1 upp í F12.